Dag 17 - 6 September

Dat kamperen is niks, mijn rug vol met muggebulten, ik hoop maar dat er geen malariamug van mij genoten heeft. Wel was het de lekkerste douche van de hele reis tot nu toe. Ja, buiten, maar lekker warm en een prima straal. De boom naast de douche werd steeds voller met vogels van allerlei pluimages die wilden genieten van het ochtendgloren. Kijkend naar de zonsopgang vooruit en naar onder naar de 2 volle manen, konden ze genieten van het spektakelstuk, ondertussen luisterend naar een heerlijk muziekje tijdens het baden van Ed, zodat ze zelf even dat irritante getjilp en gekraai voor zich konden houden.  De reis van vandaag naar Maun zou een makkie zijn. 10 km naar nata en dan linksaf tot je er bent totaal 309 km. We zouden gaan genieten van al het wild wat zich aan ons zou laten zien, maar waar we vooral mee bezig waren, was het onntwijken van gigantische potholes(gaten in de weg door slijtage). Wat een verschrikkelijk beroerde weg. Op een gegeven moment gingen we maar in de berm rijden want die was beter dan de weg zelf, die zelfs even helemaal verdween. Bizar slecht, buizendijkje-slecht, maar wij hadden een stoere 4wd Toyota Hilux 2,4. Niets, werkelijk niets houdt ons tegen op weg naar ons doel, Maun lodge in Maun. Het was vandaag dorstig weer en de grote Olifantenstieren besloten om niet te gaan lopen naar een rivier, maar wat grote betonnen putdeksels weg te duwen en rechtstreeks uit de waterleiding te drinken en te douchen. Geef ze eens ongelijk! Aangekomen in Maun hebben we nog even boodschapjes gedaan voor als we ons niet geheel vol kunnen vreten en/of vol laten lopen in de komende accomodaties (Maun/Omogolo) en uiteraard de auto aftanken. De auto lijkt wel minder te gaan gebruiken, zouden we soms afgevallen zijn? Na aankomst werd het kwartet verdeeld. Cap en ik in een chalet met alles er op en er aan, het echtpaar Stoop in een hotelkamer gevestigd op 2 hoog in een kot achter op het terrein, een soort van combinatie van een nonnenklooster en een kennel..hadden ze maar geen 2persoonsbed en ook nog een douche moeten bestellen. Maar verder ziet het er prima uit hier. Pieter liet nog even zien hoe je professioneel een ongelooflijke bende maakt op je lunchtafel en vervolgens te bedenken wie de schuld van de onhandigheid kan krijgen, maar voordat hij zijn tirade had afgerond, waren 3 jongens de troep al aan het opruimen en voorstelden een andere tafel te nemen. Dat maar niet gedaan, wel de beste tafel voor vanavond besteld in de boma. Daarna mochten we even uitrusten van alle druktes van de dag en natuurlijk voorslapen voor morgen, want dan gaan we naat Moremi, een natuurpark waar ook de nodige viervoeters de boel onveilig maken. Cap en Ed mochten nog even kennismaken met de buren, een heel bataljon zwijgzame oude ongezellige Japanners. Een groet kon er niet van af, maar wat schetste onze verbazing toen we zaten te eten in de boma…buurman, ging een mooi liedje zingen, vermoedelijk in het japans. Vanwege de smeerboel die Pieter er ‘s middags van gemaakt had, zaten we al in het midden van de Boma, in de kattenbak op 5 meter van het podium. We konden dus goed horen wat buurman Kato allemaal zong en alhoewel hij verselijk zijn best deed, draaiden we de stoelenv maar niet om. Tranend en op de dijen kletsend hoorden we de valste zanger van Maun aan tot de pianist het ook wel welletjes vond en de arme man uit zijn en ons lijden verloste. Als dank voor het niet bevuilen van de dansvoer/kattenbak/snakepit, kregen we na de rumpsteak een toetje van bijna een kilo cheesecake en ijs. Waarschijnlijk had het halve dorp er van kunnen eten, maar na het zien en horen van de dorpgsgenoten die een soort vrijgezellenfeestje hadden, kregen wij het idee, dat de dames uit de buuty dit dagelijk weghapten.. Na 3 happen zaten wij in ieder geval shocking klem en de rest hebben we laten wegkruien. We hebben de gastheren meer dan royaal beloond voor hun diensten en voor morgen weer een tafeltje geboekt. We worden 5.30 uur opgehaald, dus moeten midden in de nacht opstaan..De gids neemt ontbijt en lunch mee en hopelijk ook wat water en wij gaan genieten van alles wat we zien.