Dag 22 - 11 September

Doom, dat is het middel tegen insekten die je opvreten en waarvan je jeuk krijgt. In de kamer van het echtpaar, vlogen er 3 rond en vervolgens moest het hele pand ondergespoten worden met dat middeltje. Afgezien dat je er even niet in mag (en dat is lastig als de pils en de wijn bij jou in de koelkast staan) heeft het wel resultaat. De kamer lag vol met dooie miggen, maar het toch al slaapgrage duo, sliep er ook heerlijk op. Na 10 uur dromen, was het weer tijd voor keiharde realiteit. Ontbijten, inpakken, rijden. Bij de grens Botswana/Namibie stond een prachtig spiksplinternieuw grenskantoor en het was er erg rustig. Wij dachten, hier zijn we met 10 minuten weg. De douanebeambten van beide landen dachten van niet. Spiksplinternieuw gebouw, maar procedures uit het jaar kruik. Ene loket formuliertje pakken, volgende loket, blaadje voor de auto halen, hele zooi invullen, stempeltje in het paspoort en…door naar de douane van Namibie, visa aanvraag invullen. Ze hadden er geen pennen liggen, dus naar de auto pennen halen. Formulier ingevuld en na controle van het paspoort bleek dat we al een visum hadden dus voor niks ingevuld, pff. Blaadje, stempeltje en nog een blaadje halen voor de auto en toen de auto in..voor 100 meter. Controle van de koelbox/koelkast. Daar zat niks onbetamelijks in, dus na een vol uur, eindelijk op weg naar Sandune game lodge. We werden ontvangen door 2 dames met een koel drankje. En na het invullen van wat papiertjes kregen we een tour over het terrein, nou ja het voor ons interessante deel, want het is een ranch van 10000 hectare, met een paar megagrote schuren voor voertuigen en een net zo grote schuur, voor een werkplaats en wat paardjes. Vanmorgen was er al een jonge hengst ontsnapt en die liep met een leeg zadel rond op het terrein, de loslopende struisvogels gekmaken. Degene die op het zadel had moeten zitten, stond nog in de schuur. Gister liep er een reusachtig wrattenzwijn met tanden als sabels rond, dus ik dacht al, waar ben ik hier in vredesnaam beland ? Nou een uitermate luxe park eigenlijk met een restaurant en een bar/lounge met zwembad en er is zelfs een gym voor de mensen op de achterbank die vandaag hebben liggen dutten. We hebben ons gelijk maar opgegeven voor de middagdrive. We wilden eigenlijk morgenochtend gaan, maar dan is er geen middagdrive en de kans op het spotten van een neushoorn kan alleen met de middagdrive, dus vooruit dan maar. Andre reed ons vanmiddag rond en dat was de zoveelste Zuidafrikaan met een bulderende stem die we hebben leren kennen hier en na het geven van een hand, moesten we even onze tijd pakken om de botjes weer op de plek te zetten waarvan wij denken dat ze horen. In plaats van met zijn vieren, kregen we nog 4 Italianen in de auto. Wij zaten al op de beste plekken, maar toen ze aan kwamen lopen zagen we het in een tel. Siciliaanse Don met zijn consigliere. Je weet wet van de oude mannen die hees kreunen en praten en opdrachten geven met hun vingers terwijl boven ons continu de gieren rondjes vlogen. Aangezien Anita en Pieter geen paardenhoofd wilde vinden in hun bed morgenochtend, maakten ze heel rap plaats voor de godfather en hun famielie. Cap boodt aan ze van drankjes te voorzien tijdens de drive en Ed zorgde ervoor dat de hoedjes van de dames niet wegwaaiden. Zo hebben we het gered en zelfs nog genoten van het ritje ook. Want Erik had neushoorns in zijn tuin van 10.000 ha. en wij vonden ze. Dat was ook geen wonder, want we hadden een hooibaal mee, die ze net als iedere dag kregen zodat wij mooie foto’s konden maken van die reuzen. Ze kunnen slecht zien, maar heel goed reuken en horen. ‘Dus toen ze vonden dat ze tekort gehad hadden, hadden ze ons zo gespot en wilde wel even rollen met de landcruiser. Ze hebben niet meer dan een stofwolk doorboord met hun dikke stekels op hun neus, want wij kozen snel het hazenpad. Na terugkomst hebben we onze respect betuigd aan de gezellige italianen en een biertje/wijnte gehaald om daarna een hapje te doen. Ja en dan hebben we morgen de laatste echte vakantiedag. We maken er een lekker chill dagje van en hebben eigenlijk slechts 1 naar, maar onvermijdelijk klusje…inpakken voor de terugreis naar Nederland.