Dag 6 - 26 Augustus

Dokter Brenda, die masseert en je begeleidt bij de sauna-activiteiten….Zij en een kleine vriendelijke dame heetten ons welkom in Epacha. We waren de eerste gasten die zich melden vandaag.. Lekker op tijd, want de gebruikelijke chauffeur werd gewisseld vandaag voor zijn mentor en grote 4WD voorbeeld, die overigens binnen 500 meter na vertrek 3 hoofden tegen het plafond van de Toyata kreeg..iets te hard door een kuiltje… klein beginnersfoutje, nog een beetje roestig dat terreinrijden. Verder een lekker ontspannen ritje door mooi landschap.. die woestijn was ik al weer even zat en……we spotten zelfs wild..gazelles, springbokken en een roedel giraffen. Er stond zelfs een grote leguaan/varaan/hagedis/draak of weet ik wat het was, de chauffeur uit de dagen door midden op de weg van de Toyota te blijven staan. Die heeft vanavond bij de piepers wat te vertellen als hij verslag doet over rijvaardigheid van een Nederlandse chauffeur en hoe hij op 2 mm een auto met 80 km voorbij voelde razen. Toch leuk voor hem dat hij het na kan vertellen, dat kan van veel beesten die op de weg van deze chauffeur stonden, treurig genoeg niet gezegd worden. Als we dachten dat Vingerklip luxe was, dan is Epache nog een stapje verder. Natuurlijk het vochtige doekje en welkomstglaasje met gesuikerde rand is leuk meegenomen…maar dokter Brenda, masseuse en saunaopstokert., hoofd Spa en manager Welzijns en ontspanningnszaken, die persoonlijk zorgt draagt voor het programma..das andere koek. We konden niet kiezen tussen gezamelijke sauna, single of met stellen, dus kozen we maar voor een lichte lunch. Uiteindelijk, na ampel beraad bij de poolbar, besloten we om In plaats van met vette olie ingesmeerd worden en daarna in een hete kast te springen, maar voor een game drive om 17.00 uur en daarna mogen we aanschuiven aan de dis. We kregen na het boeken te horen dat de gamedrive op eigen terrein plaatsvind en dat er eigenlijk alleen gazelles, springbokken en een roedel giraffen te zien zijn, dus dat wordt een openbaring…En er schijnt 1 luipaard te zijn die moeilijk te spotten is. Ja vind je het gek een terrein van 13.000 ha met 1 luipaard, die vind je natuurlijk never nooit. Na de lichte lunch wilden we naar onze kamers te gaan om de boel even in te ruimen. Het bleek dus een huis te zijn, met 1 klein nadeel..het ligt boven de sneeuwgrens en is alleen over een geitenpad te bereiken. Ja en luxe is dan dat je door een mijnheer even naar je huis gereden wordt in een golfkarretje. Hij dacht dat we wel met zijn vieren tegelijk konden want onze bagage stond er al, maar ik dacht van niet. Immers wat een Chinook niet kan, kan een golfkarretje waarschijnlijk ook niet..Na 3 meter rokende en slippende banden, gaf hij mij gelijk en werden we per 2 naar boven gesjord. Onderweg nog gemsbokken gespot die verslagen met hangende schouders naar beneden strompelden.. finaal afgepeigerd, happend naar adem. De steile berg van huis 14 en 13 was voor deze overmoedige bokkies te veel van het goede…Op de rotsen naast ons chalet, hebben we nog meer wild gespot. Hele grote dikke valskijkende cavia’s  of zoiets (ongeveer 1 meter bij een halve meter). I Ik heb Cap, die de buurtgedrochten op een oud collega Ped vond lijken, al gerustgesteld dat deze wanstaltige creaturen waarschijnlijk geen mensen eten, maar zelf vind ik ze er te vals uitzien om het uit te vinden. We laten ze maar met rust bij die keien. Het gamedriven om 17:00 uur was weer heel mooi. Prachtig licht, mooie vergezichten, maar ja, giraffen en hertjes, een jakhals, gekke vogeltjes en soort grondeekhoorns.en een paar zebra’s. Prachtig spul, maar ja, wij als verwende ontevreden nesten kijken dan meer naar het voer van de beesten die we willen zien. Maar wel weer heel leuk in zo’n safarikar, Ronaldo de chauffeur had een zootje Windhoekpils en lokale lekkernijen mee en op de terugtocht probeerde een spiesbok zelfmoord te plegen door voor de auto te springen. Ik kan het me voorstellen want wat moet je doen in zo’n gebied zonder grote katten die het leven wat spannender maken..gek van verveling koos hij helaas de traagste safariauto van Namibie, dus het was zijn dag bepaald niet. Het hapje na de drive was heerlijk, de wijn vloog over de tafel en na afloop werd de chefkok werd naar de tafel gesommeerd om onze complimenten en aanbevelingen voor morgen in ontvangst te nemen. Morgenochtend mogen we ons om 6.00 uur melden voor het ontbijt en om 6.30 voor de dagtrip naar Etosha park..eens kijken wat daar loos is. Snelheidsduivel Ronaldo stuurt weer, dus het wordt een lange dag. Maar we zitten droog dus het zal allemaal wel goedkomen. Later meer.