Dag 10 - 30 Augustus

Vandaag de langste rit. Vanuit onze residenties van King Nehale naar het Zuiden om nog wat ambtelijke zaakjes af te handelen, de poort uit en in 1 rechte lijn naar ons hutje aan de Okavango rivier, vlakbij Angola. Maar eerst nog even terug naar vanochtend want wij vonden het bijzonder. Even over die topspotter, waar ik gister nogal laatdunkend over deed… daar moet ik iets op terugkomen, ook al had een chimpansee ze nog wel gevonden, maar toch, hij krijgt de credits van ons. Vandaag geen spotbloopers. Weer zag hij leeuwensporen en hij had wel een idee welke kant ze opliepen. Wij ook overigens, want 3 leeuwinnen en 1 mannetjesleeuw liepen er 10 meter voor…Zomaar op de weg waar wij reden. Gister het hele park rondgereden, stad en land afgezocht en nu lopen ze pal voor je op de weg. Naast ons stond de gids van gister ook te kijken en uiteraard moest ik even een opmerking maken over topspotterij. Kon Whyno wel hebben en waarom ook niet. We reden achter de leeuwen, we reden er naast en we reden er voor. Mannetjespoes ging tegen bosjes aan schurken en vervolgens onderzeiken. Sowieso bijzonder dat de leeuwen die we spotten bewogen, want dat heb ik nog niet veel meegemaakt. We waren zeer onder de indruk van deze prachtige ervaring. Maar ja, de leeuwen gingen ook weer een kant heen en wij moesten door. Onze chauffeur mad max ramde nog een Rijper ekster en hoopte dat er geen bloedsporen op de grill te zien waren. Tweety had andere zorgen, naast een stevige hoofdpijn miste hij een vleugel en 2 pootjes. We hebben hem moeten laten inslapen. Verder land over zand naar onze volgende overnachtingsplek. We werden hartelijk welkom geheten door een jong stel, Shannah de Zwitserse dame van adel  en haar man Anton uit Transvaal. Die hebben gister de sleutels gekregen van de accomodatie en vandaag krijgen ze ons als eerste gasten. Ze hebben zelf nog geen idee wat er is en hoe alles werkt, behalve dan het bargedeelte…gelukkig voor ons want net als vorige week waren we een halfuur te laat om bier te kopen. Bovendien deed de pin het niet in de grote supermarkt, dus moesten we alle Namibische Dollars bij elkaar schrapen om voeding te kopen voor vanavond en de Zomibo morgen. Immers volgens booking.com we er alleen ontbijt geserveerd. Aangekomen nodigde Shannah ons uit voor het diner, en daartegen zeiden wij natuurlijk geen nee. Morgen dus een Zomibo met in ieder geval genoeg voer. We gaan kijken of we Anton zijn bar voorraad kunnen plunderen om te kunnen hydratern (overdag is het bloedheet, ‘s avonds schijnt het af te koelen). P&A slapen in een mooi stenen huisje, Ed in een soort pipowagen en Cap heeft een huisje in 2’en..deel slaapkast en hij moet een brug over om naar de wc te gaan. Het schijnt veilig te zijn, maar ben blij dat ik er niet zit. Iets minder luxe maar zeker niet minder leuk. Uitzicht op de rivier de Okavango die een stukje door stroomt en dan ondergronds naar de Delta gaat.. Bijzonder hoe droog het hier ook is, er schijnt ondergronds ontzettend veel water te zitten. Probleem is dat het hier veel kalkgrond is, waar niks op groeit…Jammer voor ze, maar naast water hebben ze ook olie gevonden hier in het Noorden. Jammer dat de regeringsbeamten de grond al verkocht hebben aan Chinezen en de opbrengst in de diepe zakken gestoken hebben. Wat moet er van zo’n prachtig land worden…Maar deze vakantiegangers lossen dat niet op in een paar dagen, morgenochtend gaan we tijgervisen vangen die we wel terug moeten gooien. Cap gaat zijn hart ophalen en wij dobberen gezellig mee. Na het vissen, ontbijtje doen en dan een dagje niks doen (tot de Zomibo). Ook wel weer ff lekker. Verslagje komt wat later want het Internet werkt hier niet (Shannah en Anton hebben geen idee hoe ze de spullen aankrijgen…geen wachtwoord of zo).