Dag 9 - 29 Augustus

Weer lekker in onze met airco en propellor gekoelde kamer, na een dag gamedriven. Wasje gedaan, even een douche gepakt en paar uurtjes chillen tot de sundowner. Gids Whyno had vandaag een lading drank en lunchboxes ingeschlagen dus we mochten onbezorgd weer op avontuur door het Etosha park. Het blijft een leuke en spannende activiteit..je weet nooit wat je wanneer tegenkomt. Je kunt uren rondreiden en alleen springbokken, zebra en giraffes zien en voor je het weet zit je weer in een heel andere scene. Zo ook vandaag, van de witte naar de zwarte neushoorn, van de jonge naar de oude olifantenstieren tot de familie olifant aangevoerd door een matriarch. Een damesolifant die de weg wijst en bepaald waar de kudde naar toe gaat. Whyno had geluk met de hulp van topspotter Stoop die een leeuwenspoor had ontdekt en mannetjeskudu’s gespot op 5 meter van de auto. Klant is koning dus de chauffeur deed net of hij een 3 jaar oude spoor niet had gezien en wees voor de lol welke kant ze op hadden gelopen. Later die dag werd een cheetah gespot en met blozende wangen reed hij terug naar waar het beest zou staan…het zal toch niet dat hij die gemist had ? Na 5O meter terugrijden over een keienpad was duidelijk wat er gespot was.. Een uitgedroogd bosje doornstruiken. Glimlachend vertelde hij troostend dat topspotter vooral door moest gaan en dat het vast wel een keer gaat lukken. De 3 reisgenoten lagen toen al tussen de banken van het lachen. Op een bepaald moment zagen we samen met 4 andere auto’s Olifanten bij een poeltje. Een hele file zebra’s, gnoes en springbokken hadden ook wel dorst, maar iets weerhield hen. Ze twijfelden nog wat. Toen Whyno 5 leeuwen aanwees verscholen in het gras en tussen de rotsen, schreeuwde de topspotter dat hij ze ook zag. De katten van dienst bedankten hem hartelijk want nu zijn zebra’s domme dieren, maar toch ook niet zo stom dat ze gaan drinken in een poel met 5 vreselijk hongerige leeuwinnen in een hinderlaag liggen. Nu ze de bevestiging hadden van het gevaar, bleven ze voorlopig nog maar even staan. Daar konden wij niet op wachten want we moesten door naar het midden van de zoutpan..dat was vroeger een meer/binnenzee, maar lag nu droog. Cap en Pieter zouden het pannetje wel even vullen tijdens een onaangekondigde sanitaire pauze en we weten nu waar de term druppel op een gloeiende plaat op slaat. Op de terugweg nog even langs de kattenhoek om te kijken of ze al zo’n gestreept taai paardje/ezel te grazen hadden genomen, maar de lol was er wel voor af voor de dames en lagen heerlijk te ronken in de schaduw. Richting ons tijdelijk verblijf, gingen we nog wat poeltjes af waar een paar giraffen met erlkaar stonden te matten en verderop nam een kudde olifanten een bad, dronken wat en gooide ze modder op elkaar en op zichzelf. Mooi gezicht, maar het was heel warm vandaag, dus wij kregen ook wel zin om te zwemmen. Het bad van Ed had zeker indruk gemaakt want een struisvogelvrouwtje lag al klaar om Ed te vragen of hij op haar ei wllde zitten.Wellicht had ze meer succes bij de buren, want Ed heeft het niet zo op vogels en liet zich niet zien in het zwembad. Dan gaan we zo even een sundowner halen en wat beesten uit het park opeten. Als de katten het daar niet doen, helpen wij wel om de populatie hertjes wat uit te dunnen. Morgen de koninginnenrit naar de Caprivistrip naar een restcamp aan een rivier die tevens de grens met Angola vormt. Gaan we daar vissies kijken en al wat meer dat in de sloten daar voorkomt