Dag 16 - 5 September

Heel blij waren de dames en 2 tuinmannen van Sunbirds dat we vertrokken. Ze hadden hun zondagse kleren aangetrokken, mooi opgemaakt en zongen een heel mooi liedje en deden een leuk dansje toen we wegreden…net zo lang tot we de poort uitreden, waarna die weer met een harde klap hermetisch op slot ging. Ze deden ook nog dat afrikaanse geluid waarbij je gillend met je tong heen en weer moet gaan. Anita moest dat ook doen, maar toen ze hoorden wat daar uit kwam, zeiden ze laat maar, wij gillen wel. De heren mogen dat geluid absoluut niet maken, anders veranderen ze in een rund vertelden ze tegen Ed, die dat uiteraard niet deelde met de andere 2 heren. Alleen de verslaggeven heeft momenteel geen hoorns en doet zijn behoefte op de WC. Qua zinnige opmerkingen van de andere 2 is niet zo veel veranderd overigens. De rit naar Nata, wat vooraf ingeschat was als vet saai, viel alleszins mee met een popquiz waarbij 1 deelnemer tijdens de quiz in slaap viel en bijna toch gewonnen had. Maar verder ook bavianen op de weg, giraffen en olifanten in de berm. 1 olifant in de berm was dood… gisteravond aangereden, dat was wel triest. Later zagen we de pickup truck staan die er tegenaan gereden was en die lag behoorlijk in puin…Olifanten geven blijbaar niet erg mee.  Nou zie je maar weer, gewoon overdag rijden, niet in het donker. In Nata moesten we vanmidddag nog even tanken en Pula’s pinnen want we zijn door onze voorraad spiegels en kralen heen. Daar stond een lange rij met mensen waar we gezellig bij gingen staan in een verzengende hitte. Wachtend op onze beurt hoorde we steeds een ezel balken. Bij aankomst in de prachtige accomodatie Nata lodge, konden we nog even lunchen aan een mooi gedekt tafeltje. Ja en dan kom je al snel bij het sprookje Tafeltje dek je, ezeltje strek je en knuppel uit de zak….De knuppel uit de zak ?  Daar slapen we dus in. Warmer dan een grill, canvas, duffe lucht, vliegen, wespen, spinnen, enz enz. Maar eerlijk is eerlijk. Dit pubtentje is een stuk luxer dan die van een paar dagen geleden. Lekker ruim, 2 flinke bedden, buiten douchen met een stuk doek om niet de hele camping mee te laten genieten en een grote waaier die hopelijk die kleine vliegende en kruipende vampieren weghouden. Ze doen hier ook aan gamedriven en aangezien wij er geen genoeg van kunnen krijgen, hebben we ons maar op laten schrijven voor een ritje zoutpan om daarna aan te schuiven voor een diner in het restaurant. Het zelf koken schiet er wat bij in, maar we zijn niet naaar Botswana en Namibie gekomen om ons eigen prutje op te warmen. Dan kan je je afvragen wat je in hemelsnaam wilt zien in een zoutpan, maar het viel toch hartstikke mee. Landschap was weer uniek, we vonden een struisvogelei die een jakhals gestolen had maar natuurlijk helemaal niet kon doorslikken en we mochten nog even boomknuffelen met een Baobab voor wie er van houdt. Ik niet, ik vond hem hard en ruw. De gids zag van alles aan vormen in die omgekeerde apenbroodboom, maar ik had ook het idee dat hij of aan de geestverruimde middelen zat of gewoon knettergek was. Zo reed hij ook naar en van de de pan richting ons avondeten, dat zeer lekker was moet ik zeggen. Wij dachten beland te zijn in een hele droge zout vlakte met wat helmgras, waar een paar zebra’s , gnoes en struisvogels wegkwijnden,maar de gids liet ons ook een meer van 55 kilometer lang zien, waar we op de oever, kijkend naar de zonsondergang een lekker koud Windhoek biertje en een Savanne cidertje nuttigden. Toch wel weer een leuke ervaring al met al. Heer Nooij had enige problemen met de electra in zijn tent en als ik zie hoe het allemaal aangesloten is, sluit ik ook niet uit dat er op korte termijn nog meer werk voor de onderhoudsploeg voor de boeg ligt. Maar goed nadat de lieftallige onderhoudsmevrouw het klusje in 3 tellen geklaard had (stop was gesprongen door alle opladers die hij aangesloten had tijdens het koffiezetten..), kan hij zich eindelijk ook om 21.00 uur klaarmaken voor de nacht. Morgen naar Maun en de Okavango delta. Daar hebben we ook leuke tripjes gepland.